Een flyer, brochure, sticker of geveldoek, het lijkt soms een eenvoudig eindproduct: ontwerp klaar, bestand naar de printer en drukken maar. Maar wie ooit echt goed drukwerk heeft laten maken, weet hoeveel kennis en vakmanschap eraan voorafgaan. Kennis van materiaal, kleur, leesbaarheid, afwerking, resolutie en toepassing bepaalt uiteindelijk of een uiting professioneel oogt of net niet. En juist die kennis dreigt volgens Richard Berns van DMprintmedia steeds verder naar de achtergrond te verdwijnen.
Wie met Richard praat, merkt al snel dat hij anders naar drukwerk kijkt dan veel mensen gewend zijn. Voor hem begint een opdracht niet bij de vraag wat iemand wil laten maken, maar vooral bij de vraag waarom.
Eerst begrijpen, dan pas drukken Oplages, papiersoorten, levertijden, het is niet het eerste wat Richard aan je zal vragen. Hij wil weten wat je doet, waar je naartoe wilt met je onderneming en welke plannen er voor de toekomst liggen. Pas dan kijkt hij mee naar de beste grafische uitingen die daarbij horen.
Dat kan iets groots zijn, zoals een complete lijn in signing, drukwerk en presentatie. Maar het zit net zo goed in praktische keuzes. Heeft een ondernemer tijdelijk bestickering nodig op een bus? Dan hoeft een permanente folie-oplossing niet altijd de slimste keuze te zijn. In zo'n geval kan een magneetplaat veel logischer en flexibeler zijn. Ook bij drukwerk werkt Richard zo. Wie 3000 flyers wil laten drukken, krijgt niet automatisch een offerte terug, maar eerst een paar vragen. Wat wil je ermee bereiken? Waar deel je ze uit? Hoe lang moeten ze meegaan? En is een flyer wel de juiste vorm?
Drukwerk is voor hem nooit een los product, maar onderdeel van het grotere verhaal van een onderneming.
(tekst gaat verder onder de foto)
Een vak dat veranderde De grafische wereld van nu is nauwelijks te vergelijken met die van twintig of dertig jaar geleden. Machines zijn sneller, nauwkeuriger en veelzijdiger geworden. Grootformaat print is allang geen uitzondering meer. Waar drukwerk vroeger vooral draaide om briefpapier, folders en brochures, gaat het nu net zo goed over voertuigbelettering, raamfolies, beursmateriaal, panelen, doeken en complete signingtrajecten. Technisch kan er dus meer dan ooit. Tegelijkertijd ziet Richard echter ook dat een belangrijk deel van de vakkennis uit het grafische proces aan het verdwijnen is. Waar vroeger ontwerp, materiaalkennis en productie veel dichter bij elkaar lagen, is het vak tegenwoordig vaker opgesplitst. Ontwerpen gebeurt achter een beeldscherm, productie in een machinepark, en de kennis daartussen is lang niet altijd meer vanzelfsprekend aanwezig.
Ontwerpen voor druk vraagt andere kennis Volgens Richard zit precies daar de crux. Een ontwerp dat op een beeldscherm goed oogt, is niet automatisch geschikt voor druk. Lettertypes kunnen digitaal prachtig lijken, maar op papier of folie onrustig worden. Kleuren gedragen zich op een scherm anders dan op papier, doek, plaatmateriaal of stickerfolie. Een afbeelding kan online haarscherp lijken, maar op groot formaat toch te weinig resolutie hebben.
Veel jonge grafisch ontwerpers leren uitstekend werken met software, maar krijgen in hun opleiding nog maar beperkt mee wat er technisch nodig is om een ontwerp goed te laten drukken. En dat is zonde, vindt Richard. Juist die praktijkkennis maakt het verschil tussen een uiting die 'wel aardig' is en een uiting die echt staat.
Het materiaal bepaalt mee Drukwerk draait nooit alleen om inkt op een ondergrond. Het materiaal doet altijd mee. Een matte papiersoort vraagt iets anders dan glanzend beeldpapier. Een sticker op een bedrijfsbus stelt andere eisen dan een poster achter glas. Een geveldoek buiten moet bestand zijn tegen weer en wind, terwijl een presentatiepaneel binnen weer om andere opties vraagt.
Veel van dat vakmanschap blijft voor klanten onzichtbaar. Het zit in de voorbereiding, in het controleren van bestanden, in het adviseren over materiaal en in het inschatten van hoe en waar iets gebruikt gaat worden. Juist dat bepaalt uiteindelijk de kwaliteit.
Duurzaamheid vraagt om eerlijke keuzes Ook duurzaamheid benadert Richard niet als een mooi label, maar als een optelsom van keuzes. Zo draait DMprintmedia volledig op de opgewekte energie van zijn eigen zonnepanelen, maar daar stopt het niet bij. Het gaat ook over herkomst van materialen, transport en levensduur. Zo kijkt hij kritisch naar papiersoorten die wel als duurzaam worden gepresenteerd, maar van ver moeten worden verscheept. Papier kan dan misschien biologisch geproduceerd zijn, maar als het uit Indonesië moet komen, plaatst hij daar vraagtekens bij. Voor Richard hoort duurzaamheid niet alleen op productniveau te kloppen, maar in de hele keten.
Kortom, drukwerk is geen kwestie van een bestand aanleveren en op 'print' drukken. Het vraagt om vakkennis, materiaalkennis, technisch inzicht en vooral om iemand die verder kijkt dan de opdracht alleen. Goed drukwerk begint niet bij de machine, maar bij aandacht, ervaring en het stellen van de juiste vragen.
Artikel door INMaasenWaal Fotografie door Gerard van Roekel Fotografie
